Stichting de Thuiskopie dreigt de Staat voor de rechter te slepen. Thuiskopie wil vergoeding voor harddisks in onder meer mp3-spelers.
Thuiskopie ziet een gang naar de rechter nog als enige uitweg om de patstelling over de heffingen te doorbreken. De stichting lobbyt al enige tijd voor heffingen op mp3-spelers en harddiskrecorders, omdat het de inkomsten uit heffingen op blanco schijfjes steeds verder ziet teruglopen.
Als je het zo leest is het een beetje een kat in het nauw. Omdat door dalende verkopen de inkomsten van die belachelijke heffing op blanco schijfjes teruglopen, gaan ze naar de rechter om ergens anders de hand op te mogen houden.
Maar het ministerie van Justitie heeft het gehele heffingenstelsel sinds begin 2008 bevroren wegens financiële wanorde bij Stichting de Thuiskopie…
Stichting de Thuiskopie heeft één “reden tot bestaan”, en dat is het loskloppen van geld. Toch wrang dat ze dat losgeweekte geld dus niet kunnen beheren. Wel weer goed dat de minister dat ziet.
…en verdeeldheid bij de Stichting Onderhandelingen Thuiskopievergoeding (SONT). In de SONT zitten namelijk ook de fabrikanten van harddisks en schijfjes, en die zien nieuwe heffingen helemaal niet zitten.
De heffing op harddisks is sindsdien een nulheffing, maar de film- en muziekindustrie lopen daardoor steeds meer inkomsten mis, stelt de stichting.
Nee, nee, NEE!
Ik blijf het een niet uit te leggen regeling vinden dat je een heffing MOET betalen op een leeg schijfje (en straks dus misschien ook wel harddisks e.d.) omdat het ZOU kunnen dat je er “illegaal verkregen” materiaal op gaat opslaan.
Op voorhand dus al veroordeeld tot crimineel, én een sanctie opgelegd gekregen.
Je zou kunnen denken dat “illegaal materiaal” dan dus, door het betalen van die heffing, geen “illegaal materiaal” meer is als je het op het blanco schijfje hebt gezet. Je hebt immers een heffing moeten betalen die in het leven is geroepen specifiek voor als men “illegaal materiaal” op een blanco schijf zet. Maar dat is dus niet zo.
Je MOET de heffing betalen, maar je krijgt er NIETS voor terug, en hebt ook NERGENS recht op. Hoe verzin je het.
Een algemeen bekend voorbeeld…
Stel, ik koop, op volledig legale wijze, een (fysieke) muziek-CD, of een album via bijvoorbeeld de iTunes music store. Hier betaal ik dus gewoon voor.
Vervolgens wil ik een kopietje maken van die muziek voor in de auto, en ik zet de muziek op een CD-R. Op die CD-R zit dus die bezopen heffing. Waarom moet ik nógmaals betalen voor een kopie voor eigen gebruik, van iets wat ik legaal heb aangeschaft?
Als het aan voornoemde clubjes ligt moet ik straks óók nog eens extra gaan betalen als ik die legaal gekochte muziek op mijn harde schijf heb staan of wil overzetten naar mijn MP3-speler. TE. ZOT. VOOR. WOORDEN.
En waar gaat dat heffinggeld eigenlijk heen? Zit ik onbewust artiesten te sponsoren van wie ik liever niet had gehad dat ze ooit het idee hadden opgevat om “muziek” te gaan maken? Ik betaal graag alleen voor dat waar ik voor kies om naar te luisteren.
Ik maak trouwens ook graag foto’s. Digitaal. Jeweet. Als ik die foto’s even op een blanco schijfje zet om ze aan, bijvoorbeeld, een familielid mee te geven, ben ik tegelijkertijd dus allerhande artiesten aan het sponsoren, die geen enkel recht hebben op dat geld, omdat het gaat om door MIJ gecreëerd materiaal.
Conclusie: Ik moet mij ook aanmelden bij die graaiclubjes. Voor het geval iemand een foto, gemaakt door mij, op een CD-R zet. En ik wil daar dan graag op voorhand een vergoeding voor ontvangen…
Bron van de geciteerde tekst: webwereld.nl.
Een jaar geleden had ik overigens ook al over dit onderwerp geschreven: Stelletje uitzuigers!
