Sony gaat blu-ray-technologie inzetten om naar eigen zeggen kwalitatief betere audio-cd’s te maken. De Blu-spec-cd’s komen eind december op de markt en zijn met doorsnee cd-spelers af te spelen.

Sony gebruikt de blauwe laser die het toepast bij blu-ray om de cd-schijfjes te beschrijven. Volgens de fabrikant zorgt dit ervoor dat schijfjes accurater beschreven kunnen worden en jitter wordt voorkomen, zodat de kopieën getrouwer blijven aan de master-schijven. De Blu-spec-cd’s voldoen aan de eisen die het Red Book aan audio-cd’s stelt, zodat deze in combinatie met elke bestaande cd-speler te gebruiken zijn.

In Japan zullen op 24 december de eerste zestig Blu-spec-schijven worden uitgebracht. Sony hangt prijskaartjes variërend van 2500 tot 4200 yen, omgerekend 20 tot 33 euro, aan de cd’s van het nieuwe formaat. Het is nog onduidelijk wanneer het nieuwe formaat naar Europa komt. In 1999 timmerde Sony ook al met een kwalitatief beter alternatief voor de audio-cd aan de weg, maar de sacd of Super Audio-cd is, waarschijnlijk omdat dit formaat niet compatibel is met traditionele cd’s, nooit doorgebroken. Muziekmaatschappijen als Universal en EMI hebben met respectievelijk Shm-cd en Hq-cd overigens ook eigen formaten uitgebracht.

Bron: tweakers.net

Zeg, stelletje grapjassen… Ik had het complete oeuvre van Depeche Mode al op “gewone” CD. Heb het sinds enige tijd ook op SACD… En nu dan dus de Blu-spec CD? Ik blijf aan de gang :P

Maar, geluidsgoeroe zijnde ben ik stiekem toch wel zeer benieuwd naar hoe dit dan klinkt, en naar meer technische specificaties.

Zie trouwens ook deze uitleg op Wikipedia.

“Before, people would listen to music through their stereo system, or 10, 15 years ago over their home theater system; that doesn’t happen anymore,” said Steve Guttenberg, who writes The Audiophiliac for the CNET Blog Network. “People have sort of moved away from that sort of mindset. It doesn’t happen except for audiophiles.“

Wat mij betreft is er trouwens een verschil tussen een audiofiel en een “high end freak”.
Het eerste is iemand die niet noodzakelijk tegen audiocompressie is, maar het zelf wel prettig vind om ook geregeld ongecomprimeerde muziek op een écht systeem te beluisteren.
Het tweede is iemand die per definitie wars is van alles wat met compressie te maken heeft, en alleen naar muziek wil luisteren via zijn (of haar) high end-systeem van ettelijke tienduizenden euro’s.

Oh, en nu we het toch over audiofilisme (is dat een woord? :P) hebben, check dit artikel.
Gaat over “Waarom B-kwaliteit aanschaffen via de iTunes store, als het ook (ook online en digitaal) anders (lees: beter) kan?”