Bij het via/op/met de computer opslaan van muziek deed ook de metadata zijn intrede bij het grote publiek, waarvan de zogenaamde MP3-tag de bekendste is.

Hartstikke handig natuurlijk. In het MP3-tje zelf staat “kale tekst” met informatie over dat MP3-tje. Titel, uitvoerende artiest, naam van het album waar het muziekstuk op verschenen is. Die tekst kan je handmatig toevoegen, maar het kan natuurlijk ook “geautomatiseerd”.
Vele soorten software die gebruikt kunnen worden om muziek van CD de computer in te krijgen (“rip-programma’s”) maken gebruik van de CDDB. Dit is een online databank die geraadpleegd kan worden door je rip-programma voor titels en aanverwante informatie, welke vervolgens worden toevoegd aan de MP3′s die je van je CD hebt gemaakt.

Klinkt allemaal ontzettend handig. Toch? Nou… Nee… Niet helemaal.
De gegevens van een nieuwe (of obscure) CD staan niet automatisch meteen in die CDDB. Deze informatie komt in die CDDB terecht omdat er mensen zijn die zo aardig zijn om de door hun persoonlijk ingevoerde titels toe te voegen aan die CDDB. Iedereen kan dat doen.

Helaas kan niet iedereen op een normale manier overweg met een toetsenbord.

Het aantal tikfouten is ongekend. Uitspraken als “boeie… het gaat toch om de muziek” gaan bij mij niet op. Ik wil graag de juiste titels. Maakt ook dat je makkelijker kunt zoeken naar bepaalde nummers in het programma dat je gebruikt om je MP3′s mee af te spelen.
Gevolg is dat ik bij het rippen van CD’s al-tijd in de gaten moet houden of de tekst geen stomme fouten bevat. Jammer. Het maakt die CDDB handig en nutteloos tegelijkertijd.

En dan nog iets… Wees eens consequent met het gebruik van haken en blokhaken! Daarnaast is het ook prettig als de namen van de uitvoerenden op de juiste plek staan. Bij uitvoerenden dus, en niet tussen haakjes bij de titel.
Zonder de illusie te hebben dat ik de eerste en de enige ben die dit heeft bedacht, heb ik “een systeem” om op een consequente manier MP3′s te taggen:
Uitvoerende feat. uitvoerende 2 – Titel (subtitel) [opmerking over titel]

Enkele willekeurige praktijkvoorbeelden:

• Jay-Z feat. Amil & Ja Rule – Can I get a…
• Soul II Soul feat. Caron Wheeler – Back to life (However do you want me) [One world remix]
• My chemical romance – The end [Live]

Opmerkingen? Commentaar over waarom bovenstaande geen goed idee is? Ik hoor het graag.

Rest nog één vraag. De ultieme vraag waar het gaat om de manier van schrijven van een titel van een muziekstuk: Waarom begint elk woord met een hoofdletter?!?

Nee, echt… Waaaaaaaaarom?

Zijn normale spellingsregels soms niet van toepassing op muziektitels? Wie weet het? Ik ben erg benieuwd naar wie in hemelsnaam ooit met die rariteit is begonnen, en waarom. :)

Nieuw. Net uit. Vierdubbel-CD met de volgende omschrijving van de mastermixer himself…

Back then (1984) I mixed down separate parts of a mix (intro, song, break, outro and other parts) to digital and edited those parts on analogue tape thus forming the final mix. For this release I went back to those original digital parts and re-created those edits, joining the parts digitally. Now for the first time I present you these remixes in full original 1st generation digital quality. Enjoy!

Meer details (o.a. over de tracks zelf) zijn te vinden op Ben Liebrands eigen site: liebrand.nl.

“Before, people would listen to music through their stereo system, or 10, 15 years ago over their home theater system; that doesn’t happen anymore,” said Steve Guttenberg, who writes The Audiophiliac for the CNET Blog Network. “People have sort of moved away from that sort of mindset. It doesn’t happen except for audiophiles.“

Wat mij betreft is er trouwens een verschil tussen een audiofiel en een “high end freak”.
Het eerste is iemand die niet noodzakelijk tegen audiocompressie is, maar het zelf wel prettig vind om ook geregeld ongecomprimeerde muziek op een écht systeem te beluisteren.
Het tweede is iemand die per definitie wars is van alles wat met compressie te maken heeft, en alleen naar muziek wil luisteren via zijn (of haar) high end-systeem van ettelijke tienduizenden euro’s.

Oh, en nu we het toch over audiofilisme (is dat een woord? :P) hebben, check dit artikel.
Gaat over “Waarom B-kwaliteit aanschaffen via de iTunes store, als het ook (ook online en digitaal) anders (lees: beter) kan?”